هزینه های سلامت هر روز سنگین تر می شود
تاکسی گرفته ایم و عازم مشهد هستیم . قبل از پلیس راه مرد جوانی به سرنشینان تاکسی اضافه می شود. برگه ای در دست دارد و می گوید آزمایش همسرم را باید به دکترش برسانم. در ادامه از فروش ماشینش برای مداوا و هزینه های بیماری همسرش می گوید.
با یکی از آشنایان که به تازگی عزیزی را به علت ابتلا به سرطان از دست داده صحبت میکنم. در بین سخنانش از این که همسر متوفی برایش کم نگذاشته، خانه اش را فروخته و صرف درمان کرده می گوید.
آن دیگری می گوید که برای درمان کلیه یکی از عزیزانش مجبور به فروش ماشین شده است.
همه افرادی که از فروش سرمایه برای درمان سخن می گویند جزو طبقات متوسط جامعه هستند. افرادی که سرمایه ای دارند تا به فروش برسانند. اما درمان برای قشر بی درآمد و دهک های پایین جامعه بسی دشوارتر است.
یک بانو که درآمدش کفاف روزمرگی هایش را نمی دهد می گوید: پای پسرم در تصادف شکست و دکتر از ما برای عمل پول خواست. دو روز در بیمارتان بستری بود تا اول پول را واریز کنیم و بعد عمل کند.
حتما شما هم از آشنایانتان در مورد نوبت گیری در بیمارستان های دولتی شنیده اید. نوبتهایی که بارها به تعویق و تاخیر می افتد و در این بین افرادی که درآمدشان ناچیز است سلامتشان فدای زمان از دست رفته می شود.
به یقین شما هم با من هم عقیده هستید که این روایت ها فقط سرگذشت چند نفر نیست. بلکه روایت عدهی بسیاری است که سلامتی شان با استطاعت مالی آنها گره خورده است.
امروز هزینه های سرسام آور درمان، دارو و نبود حمایت کافی داستان غم انگیزی را رقم زده است که هر روز برای مردم در بیمارستان ها و خانه های شهر و روستا تکرار میشود.
در بسیاری از خانواده ها بیماری تنها یک مشکل نیست بلکه یک فاجعه مالی است. هزینههای درمان از ویزیت پزشک و آزمایش های تشخیصی گرفته تا بستری در بیمارستان و داروهای گران قیمت سرسام آور است.
بنا به گزارش ایسنا، امروزه نبود محافظت مالی در برابر هزینههای سلامت به عنوان یک نقص عمده در نظامهای سلامت شناخته شده است. روشنترین نشانه آن این است که خانوارها به هنگام نیاز به دریافت خدمات سلامتی نه تنها از بار بیماری، بلکه از بار ناشی از مواجهه با هزینههای کمرشکن و فقر حاصل از تأمین سلامت خود نیز رنج میبرند.
سقوط مردم به زير خط فقر در نظام سلامت
سرطان و بیماریهای صعبالعلاج، به دلیل ماهیت پیچیده و طولانیمدت درمان، هزینههای هنگفتی به خانوادهها تحمیل میکنند. هزینههای شیمیدرمانی، پرتودرمانی، داروهای تخصصی و بستریهای مکرر، حتی در بیمارستانهای دولتی، میتوانند کمر اقتصاد یک خانواده را بشکنند. بر اساس گزارشها، هزینه ماهانه درمان برخی انواع سرطان در ایران میتواند به چندین میلیون تومان برسد، برای خانوادههای کمدرآمد، این هزینهها به معنای فروش داراییها، گرفتن وامهای سنگین یا حتی ترک درمان است.
سلامت طبقاتی شده است
سلمان اسحاقی سخنگوی کمیسیون بهداشت و درمان مجلس شورای اسلامی در گفتوگو با ایلنا، گفت: امروز ناچارم این موضوع را مطرح کنم که متأسفانه سلامت در کشور اولویت دولت نیست، زیرا ما با گرانی دارو، کمبود دارو و بیکیفیتی خدمات در حوزه درمان و بهداشت مواجه هستیم. او افزود: نکته جالب این است که در حوزه بهداشت و درمان، نه خدمتدهنده (پزشکان، متخصصان و پرستاران) رضایت دارد و نه خدمتگیرنده (بیماران). بعضی از درمانها به دلیل ناتوانی بیماران در تأمین هزینهها ناقص یا متوقف میماند.
وی خاطرنشان کرد: نکته اساسی این است که ما هنوز نتوانستهایم پس از یک سال و نیم از وعده رئیسجمهور که گفت در حوزه سلامت و درمان باید همه پای یک سفره بنشینیم، حداقل برنامهریزی کنیم. تا زمانی که شاهد بیمههای تکمیلی متعدد باشیم، در حوزه سلامت شاهد جامعهای طبقاتی هستیم؛ یک جامعه مرفه، یک جامعه ضعیف و دیگری جامعهی بسیار فقیر.
.JPG)
نوشتن نظر:
ارسال پاسخ