مجمع محبان الزینب(س)، هنر سفره داری و فرهنگ سازی
نذر، در هر فرهنگ و تمدنی، زبانِ بیصدایِ دلهاست؛ پلی میانِ نیازِ انسان و امید به بیکرانگی. در فرهنگ اصیل ما ایرانیها، نذر تنها یک عهد و پیمان نیست، بلکه پیوندِ عمیقِ معنوی است که با گذشتِ زمان، رنگ و بوی مذهب و عشق به معصومین (ع) به خود گرفته است. ما با برپا کردنِ سفرههای نذری، آرزوهای پنهانِ خویش را در ظرفهایِ از سرِ عشق، به پیشگاهِ واسطههایِ رحمت میسپاریم.
در شهر کاشمر، این پیوند میان باور و عمل، در ایام محرم به اوج خود میرسد؛ جایی که پخت و توزیع نذری، به فعالیتی سازمانیافته تبدیل میشود. با این حال، برخی از این فعالیتها، مرزِ ایامِ خاص را درنوردیده و به بخشی از جریانِ مستمرِ فعالیتهای اجتماعی تبدیل شدهاند. یکی از این نمونهها، فعالیتهای «مجمع جوانان محب الزینب» است که در تمام طول سال، به شکلی منظم به فعالیت خود ادامه میدهد.
این مجمع که در خیابان امام موسی صدر ۲۰ مستقر است، تحت مدیریت آقای « امیر بیدختی» اداره میشود. عبور از این مسیر در ساعات فعالیت مجمع، مشهودترین تصویر از این نوع فعالیت است: زنانی که در پخت و آمادهسازی انواع غذاهای سنتی نظیر آش، عدسپلو و شلهزرد، با دقتی تمام، ظرفها را برای توزیع آماده میکنند. این صحنه، بازنماییِ عینیِ تداومِ یک سنت در قلبِ بافتِ شهری است.
برای آشنایی بیشتر با فعالیت های مجمع محبان الزینب به سراغ آقای بیدختی رفتیم تا جزئیاتِ این مسیر برای ما بازگو کند.
ریشه هایی که در خدمت رشد کرده اند
آقای بیدختی با اشاره به این که خانوادگی خدمتگزار اهل بیت هستند و پدرش با 88 سال سن در هیات ابوالفضلی(ع) فعالیت دارد می گوید: سال 1386 فعالیت خودمان را در مجمع محبان الزینب آغاز کردیم. ابتدا در هیات های بزرگ فعالیت می کردیم . اولین سال جلسات در هیات موسی بن جعفر(ع) برگزار شد. چند سالی در طبقه پایین یک ساختمان بودیم. در سال های 90 تا 95 آقای فدایی نیا طبقه بالای خانه شان را در اختیار ما گذاشتند.
آن پنج سال جزو دوران طلایی کار مجمع الزینب بود. بیشتر افرادی که در این مجمع حضور داشتند نوجوانان و جوانان بودند و خیلی از این افراد الان افراد موفقی هستند و هر وقت من آنها را می بینم میگویند « ما هر چه داریم از همان زمان و از جلسات مجمع محبان الزینب است». در آن زمان برگزاری این جلسات باعث به وجود آمدن علاقه نوجوانان و جوانان به مباحث دینی و حتی ورود به حوزه های علمیه شد، به عنوان مثال حاج آقا محسن کافی که به کاشمر آمد جمعیت زیادی پای سخنرانی ایشان حاضر شدند و صحبت هایش به دل مستعمین نشست و همین امر حضور جوانان در مجامع مذهبی را افزایش داد. بعد از منزل حاج آقای فدایی نیا در دو خانه اجاره نشین بودیم.
پس از آن، سید محمدآقا طباطبایی قطعه زمینی در خیابان قائم به ما واگذار کردند. با فروش آن زمین و همچنین مبلغی که ایشان برای تکمیل هزینه خرید پرداختند، این منزل خریداری شد. سپس این خانه به نیت خدمت به اهلبیت(ع)، وقف حضرت زینب کبری(س) گردید.
به لطف و عنایت الهی، این مکان مبارک همزمان با شب میلاد باسعادت حضرت علی بن موسیالرضا(ع)، در سال ۱۴۰۱، افتتاح شد و فعالیت خود را آغاز کرد
دوبال یک مسیر؛فرهنگ و خدمت
امیر بیدختی در ادامه خاطر نشان کرد: هدف ما اساسا از تشکیل مجمع و برگزاری جلسات؛ اول توجه به بحث فرهنگی و ارتباطات معنوی با برگزاری دعا و روضه و ذکر احادیث و روایات و دوم خدمت به مردم است.
در بحث فرهنگی ما تلاش داشتهایم که بهترین خطبا و مداحان کشوری را به کاشمر دعوت کنیم و در این امر موفق هم بودیم. آقایان دانشمند، عالی، رنجبر ، دارستانی، مومنی و میرباقری را به کاشمر دعوت کردیم و جلسات بسیار خوبی با حضور این بزرگواران برگزار کردیم. از مداحان کشوری حاج احمد آقا و حاج عباس اقا واعظی، آقایان شکری، مهدی اکبری و میرداماد را دعوت کردیم و در کلیه اعیاد اهل بیت و شهادت ها برنامه فرهنگی اجرا کردیم .
برکت سفره های بی ریا
اما بُعد دیگری که از غافل نبوده ایم سفره داری است. سفره داری برکات خاص خودش را دارد. به نظر من سفره داری از بردن غذا دَرِ خانه مردم بهتر است. در سفرهداری همه انسانها از هر قشر و جایگاهی در کنار یکدیگر مینشینند و در فضایی سرشار از مهر، کرامت و برابری از نعمت الهی بهرهمند میشوند. در چنین مجلسی میتوان با حفظ احترام و شأن افراد، به کسانی که نیاز بیشتری دارند پذیرایی بیشتری کرد؛ بیآنکه حرمت کسی شکسته شود. این شیوه، جلوهای از برکت سفرهداری است؛ دلها را به هم نزدیک میکند، محبت و همدلی را گسترش میدهد و فرهنگ مهماننوازی و کرامت انسانی را در جامعه زنده نگاه میدارد.
البته سفرههایی که به نام معصومین(ع) و ائمه اطهار(ع) گسترده میشوند، جلوهای عمیقتر و ویژگیهایی برجستهتر از آنچه گفته شد دارند. مردم به این سفرههای نذری باوری صمیمانه و ارادتی خالصانه دارند و از سر محبت و اخلاص، بانی برپایی آنها میشوند. در این زمینه آقای علی منظم اسماعیل پور که از اعضای هیات امنای این مجمع هم هستند نذورات زیاد و حمایت های خوبی داشته و دارند.
برای نمونه، در مجمع ما دو روز در هفته به اطعام اختصاص دارد: یکی شنبههای امالبنینی به نام حضرت امالبنین(س) که این هفته صد و نودو ششمین شنبه ام البنینی برگزار می شود و دیگری سفرهای به نام حضرت علیبنموسیالرضا(ع) و مادر بزرگوارشان نجمه خاتون(س). همچنین در ایام ولادت و شهادت اهلبیت(ع) نیز سفرههای نذری در این مجمع برپا میشود. شایان ذکر است که جلسات هفتگی برای آقایان هم شنبه شب ها برگزار می شود.
در ماه مبارک رمضان امسال، در مجمع محبانالزینب(س) به مدت ۲۰ شب سفره افطار گسترده شد و در سحرهای شبهای احیا نیز این محفل نورانی برپا بود. نان، پنیر، سبزی و شیرینی از خوراکیهای ثابت این سفرههاست و غذاهایی چون عدسی، عدسپلو، شلهزرد، آش، پلوقیمه و آبگوشت نیز بارها به همت این مجمع طبخ و میان مردم توزیع شده است. این سفره ها بانیانی از شهرهای مختلف کشور و حتی از کشورهای مختلف دارد. نذورات مردمی هستند از 20 هزار تومان و100 هزار تومان شروع می شود تا چند میلیون تومان. ما هر هفته 500 نفر را با همین نذورات اطعام می دهیم. خودمان کارهای تدارکاتی را انجام می دهیم و همسایه های این منطقه هم در فعالیت ها و مقدمات آشپزی تا توزیع و پهن کردن سفره و پذیرایی کمک حال ما هستند.
با افزایش جمعیت مهمانان، مجمع محبان الزینب از ظرفیت هیئتهای بزرگ شهر کاشمر نظیر هیئتهای حسینی، شاهزاده قاسم، زینبیه، حیدری، ابوالفضلی(ع) ، مهدیه، باغمزار و آرامگاه مدرس برای پذیرایی استفاده میکند تا پاسخگوی نیاز همگان باشد.به عنوان مثال عید غدیر از 1350 نفر در هیات شاهزاده قاسم توسط این مجمع پذیرایی شد. فرآیند تهیه غذا نیز با همکاری هیئتها یا از طریق آشپزخانه «دقت» انجام میگیرد؛ جایی که آقای فیاض به پاسِ عشق به امام حسین (ع) و حضرت زینب (س) غذا را آ»ده می کند . حقیقت این است که ما خود را تنها خدمتگزار میبینیم؛ چرا که این سفره متعلق به اهل بیت (ع) است و ما معتقدیم مدیریت و برکتِ این کار را خودِ خداوند و خاندان پیامبر (ص) بر عهده دارند
.JPG)
نوشتن نظر:
ارسال پاسخ