همراز تربیت کودک
- با سلام و احترام و خسته نباشید. من در امر تربیت فرزندانم چندین مشکل عمده دارم. اولا اینکه نمی دانم با چسبندگیِ فرزندم به اینترنت و گوشی چه کنم؟ دوم کودک 5 ساله ام خیلی عصبی ام می کند. اصلا انگار چپه عمل می کند. خودم هم می دانم گاهی اوقات عصبی شدنم باعث می شود فحش های نادرستی مثل میمون بهش میدم. خودم پشیمان می شوم و البته کلا حرفم برایش موثر نیست.راهنمایی بفرمایید لطفا.
سلام و احترام متقابل و آرزوی سلامتی برای شما والد گرامی و دغدغه مند. به ترتیب به بخشهای سوالتان بطور جداگانه میپردازم . ابتدا به مساله وابستگی به اینترنت اشاره می کنم چون بیشترِ پدر و مادرها از وقتگذرانی و وابستگیِ زیاد فرزندشان به فضای مجازی و بازی های آنلاین دچار نگرانی هستند و بعضاً این احساس را دارند که تأثیر و نفوذِ تربیتی خود را بر فرزندشان از دست داده اند لذا به این ️چند نکته و پیشنهاد کوتاه و کاربردی توجه بفرمایید:
اول اینکه باور داشته باشید که هر دوره زندگی، یک ویژگیِ غالب دارد و فضای مجازی هم ویژگی زندگی در جهان امروز است. بنابراین، مشغولیت نسل امروز با زبانِ زمانه خودشان، چندان جای نگرانی ندارد.
دوم اینکه از پشت عینک بزرگسالی و از بالا نمی توان با بچه ها ارتباط گرفت. با فرزندتان فیلم ببینید، بازی کنید و هم زبان بشوید طوری که شما را کنارِ خود ببیند نه در مقابل. البته در عین حال منفعل هم نباشید و از قاطعیت های لازم به عنوان پدر و مادر غافل نشوید.
سوم اینکه برای دختر یا پسرتان در فضای مجازی؛ محدودیت ها یا مشوق هایی تعیین کنید. به عنوان مثال از بازی های آنلاینی که زبانش را تقویت کند، استقبال کنید و یا در صورت سهل انگاری در انجام مسؤلیتهای خانه، محدودیتِ دسترسی به اینترنت بگذارید.
و چهارم این که خودتان الگوی خوبی باشید بعنی مثلا سعی کنید در حضور بچه ها ، در مهمانی، در تفریح، حتی المقدور از گوشی و فضای مجازی دوری کنید.
و اما در مورد کودک 5 ساله تان، به این موارد عمومی و کلی دقت کنید :
اولا صحبت موثر با کودک را تمرین کنید.خیلی از اوقات ما والدین، کلامی را به زبان میآوریم که نباید بگوییم و متوجه تاثیر این گفتار بر فرزندمان نیستیم. یادتان باشد حرفهایی که میزنید باید کاملا از روی فکر و تعقل بوده و تنها عکسالعمل شما به رفتار کودکتان نباشد. کودکان مانند یک اسفنج حرفها و رفتار شما را جذب میکنند و بعدها مانند یک آینه آن را به خودتان نشان میدهند. حتی زمانی که شما فکر میکنید، فرزندتان حرفهای شما را نمیشنود. آنها ادبیات شما را به اجرا در میآورند. وقتی شما به کودکتان میگویید مثل میمون رفتار نکن، فکر میکنید او چه میکند؟ او دقیقا شروع میکند مانند میمون رفتار کردن! یا وقتی به او میگویید توی اتاق اینقدر بدو بدو نکن! او این طور میشنود : بدو بدو کن و شروع میکند به دویدن دور اتاق! یادتان باشد کودکان مانند شما فکر نمیکنند و بهتر است طوری با آنها صحبت کنید که حرفتان موثر واقع شود. لذا مثالی که در سوالتان آورده اید نشان دهنده این است که خودتان هم به شرایط عصبی شدن فرزندتان دامن می زنید!
تصور کنید فرش خانه تان آتش گرفته و شما دو لیوان در دست دارید؛ اولی آب و دومی نفت، کدام لیوان را روی آتش خالی می کنید؟
داد زدن، تهدید کردن، تمسخر، توهین و تحقیر کردن، انتقاد کردن، کتک زدن، قهرکردن و محروم کردن کودک مانند لیوان نفت در دست شما باعث شعله ور شدن آتش خشم شما و فرزندتان خواهد شد!
اما همدلی، درک متقابل، احترام، عشق، گوش دادن، آموزش دادن،امیدوار بودن، آرام بودن، مدیریت رفتار خود را داشتن همان لیوان آبی است که نه تنها آتش را خاموش می کند، که به شما توانایی حل مشکلات را خواهد داد.
فراموش نکنید شما قدرت انتخاب دارید؛ لیوان آب را انتخاب می کنید یا لیوان نفت را ؟؟؟
موفق و سربلند باشید .
.jpg)
.JPG)
نوشتن نظر:
ارسال پاسخ