همراز 361
- سلام . ضمن تشکر راهنمایی کنید چه زمانی در زندگی زناشویی ، زمان مناسب برای فرزندآوری است ؟ متشکرم
با سلام و آرزوی سلامتی ، مثل بعضی از دوستان سوال شما هم پرنقص است . مثلا لازم بود بنویسید که آیا برای اولین بار است که می خواهید فرزنددار شوید ؟ چند سالتان است ؟ اگر بار اول نیست چند فرزند دارید ؟ سن بچه ها چه سنی است ؟ شاغلید یا خانه دار ؟ و .....
به هر حال به این مطالب نسبتا عمومی دقت بفرمایید . امیدوارم برایتان کمک کننده باشد . ابتدا به سوالاتی که باید قبل از فرزندآوری از خود بپرسیم توجه کنید :
۱. آیا زمان مناسبی برای اینکار است؟
۲. آیا خودمان به اندازه کافی بالغ شدهایم؟
۳. آیا توان حمایت از فرزندمان را داریم (مالی، روانی)؟
۴. آیا برای برنامههای احتمالی فرزندمان میتوانیم پساندازی کنار بگذاریم؟
۵. آیا رابطهمان با همسرمان به قدر کافی خوب هست؟
۶. اصلا علت این چنین تصمیمی چیست؟
۷. آیا برای یک تغییر بزرگ آماده هستیم؟
۸. آیا حاضریم بعضی از کارهای شخصیمان را کم یا تعطیل کنیم؟
۹. آیا حاضریم از تعصباتمان کم کنیم و به فرزندمان امکان انتخاب بدهیم؟
۱۰. آیا توانستهایم درهمتنیدگی خود را با یکدیگر و با پدر و مادرمان حل کنیم؟
- آیا الان با مشکل جدی و خیلی بزرگی مثل اعتیاد ، بیماری صعب العلاج یکی از ما دو تا یا فرزندان دیگر درگیر نیستیم ؟؟
حالا با پاسخ به این سوالات خودتان براحتی متوجه می شوید که آیا وقت مناسبی برای فرزنددارشدن شما هست یا نه ؟؟
با آرزوی خوشبختی شما .
- سلام خسته نباشید . من خانمی هستم 40 ساله هر چه فکر کنید به دیگران و مخصوصا فامیل همسرم خوبی کرده ام ، همه را راضی نگه داشته ام ، هیچوقت از هیچ چیز شکایت نکرده ام و همه را در صندوق دلم پنهان کرده ام، به همه کمک کرده ام و از هیچ کسی کمک نخواسته ام، هیچوقت نظرم، سلیقه ام و حرف دلم را نگفته ام تا جایی که توانسته ام کار کرده ام و شبها تاصبح بیدار خیاطی می کرده ام اما الان می بینم با کسانی که هیچکدام از کارهای مرا نمی کنند یکی هستم ( حتی آنها بهترند ) . حالم بد است و خسته و کلافه و پژمرده ام و همچنین پسرم که 9 ساله است اولا خیلی بچگانه رفتار میکنه و ضمنا نسبت به من و پدر ش خیلی بی ادب و پرخاشگر است، همسرم بی خیال این رفتارهای اوست و من پر از نگرانی . واقعا به کمک احتیاج دارم. راهنماییم کنید.
سلام و احترام متقابل خدمت شما دوست عزیز . پاسخ شما در دو قسمت ارائه می شود :
ببینید بنظر می رسد دلیل اصلی خستگی شما ، رفتار خود شماست !! ما این وظیفه را نداریم که همهی آدمها را نجات دهیم یا به همه کمک کنیم، وظیفه نداریم حتما کاری کنیم که همه در هر شرایطی از ما خوششان بیاید، وظیفه نداریم همهی کارها را خودمان به دوش بکشیم. وظیفه نداریم همه را راضی نگه داریم، نیازی نیست همیشه همهچیز را به تنهایی در خودمان بریزیم و نگه داریم. بلکه وظیفهی ما اینست که به همه محبت کنیم ، خود واقعی مان باشیم، بیشتر از بقیه روی خودمان و زندگی مان و برنامه ها و اهداف و عیوب مان تمرکز کنیم، عقاید و نظرات خودمان را داشته باشیم، سخت کار نکنیم بلکه گه گاهی یک وقفه با یک استراحت به خودمان بدهیم و نفس عمیق بکشیم ..
برای قسمت دوم سوالتان ، چون اطلاعاتی که فرموده اید خیلی ناقص است فعلا به این نکته خیلی مهم توجه بفرمایید :
تحقیقات زیادی در سراسر دنیا نشان می دهند والدینی که در فرزندپروری هماهنگ باهم عمل می کنند، خودباوری و بلوغ فکری را در فرزندانشان تقویت می کنند.، خط آخر سوال شما یک نشانه است از ناهماهنگی شما والدین . لذا همانطور که عرض شد بلوغ رفتاری و فکری فرزندتان هم مطابق نرم همسالان یا ایده آل شما شکل نمی گیرد و ضمنا به عنوان والد باید بدانید که کوچکترین انرژی که شما دو نفردر جهت حمایت و عشق ورزیدن به یکدیگر صرف میکنید، از سوی فرزندتان به شما باز گردانده می شود . بچهها همیشه رابطه شما را می بینند و زیر نظر دارند، تفسیر آنها از رفتار شما به عنوان الگویی برای نوع رفتار آنها با شما و دیگران هست البته تجارب شخصی ، دوستان و همسالان و همکلاسی ها ، محیط و محله زندگی هم در نوع رفتار فرد تاثیر دارد اما والدین الگویی قدرتمند برای نوع رفتارها محسوب می شوند . انشالله با تجدید نظری که در رابطه خود با همسر و با دیگران می کنید مسیر صحیح تر زندگی را پیدا خواهید کرد. موفق باشیدر
.JPG)
نوشتن نظر:
ارسال پاسخ