آخرین اخبار

معرفی هنرمندان جوان کاشمری

حوزه‌ی هنری کاشمر را هر ده‌سال یک‌بار باید مورد نقد و بررسی قرار داد و با خود به‌طور صادقانه سنجید که چه تغییر و تحولی در یک دهه شاهد بوده‌ایم؟ این تغییر نه‌ به‌طور پیوسته که با سرعتی کُند و مقطعی صورت می‌پذیرد؛ چرا که هنوز نگاه تخصصی و جدی به حوزه‌های...
کد مطلب : 403
شنبه, 16 فروردین 1404
143 بازدید
نویسنده : حمید ضیایی

حوزه‌ی هنری کاشمر را هر ده‌سال یک‌بار باید مورد نقد و بررسی قرار داد و با خود به‌طور صادقانه سنجید که چه تغییر و تحولی در یک دهه شاهد بوده‌ایم؟ این تغییر نه‌ به‌طور پیوسته که با سرعتی کُند و مقطعی صورت می‌پذیرد؛ چرا که هنوز نگاه تخصصی و جدی به حوزه‌های مختلف هنری وجود ندارد. این نگاه را می‌توان از خود اداره‌ی فرهنگ و ارشاد بررسید تا آموزشگاه‌های مختلف هنری که بیشتر درگیر و دار برگزاری برنامه‌های جُنگ شادی‌اند تا برگزاری برنامه‌های جدی و تخصصی.

در این شماره اما سراغ یکی از هنرمندان جوان کاشمر رفته‌ایم که در ده سال اخیر جدّیت و پشتکار ستودنی‌ای از خود نشان داده است و امروز شاهد همکاری او با گروه‌های مختلف هنری در مشهد و دیگر شهرهای استان هستیم. به‌هرترتیب باید بپذیریم که ورود به گروه‌های خوب در مرکز استان مستلزم دانش و تجربه به‌حد کفایت است و هم‌نوازی در کنار دیگر هنرمندان استان نیز خود تجربه‌ای در خور توجه به‌حساب می‌آید.

 

سجاد نسائی با نام هنری «نیما» سال‌هاست که در حوزه‌ی موسیقی فعالیت می‌کند و با تمرین و ممارست همواره سعی در بهتر نواختن و بیشتر شناختن ساز خود دارد. چند سالی است که نگرش نیما به موسیقی تغییر جدی داشته و توجه به جزییات و ظرفیّت‌های هنری را بیش از گذشته در مسیر خود دنبال می‌کند.

نیما نسائی با این‌‌که می‌دانسته ساز ویولن یکی از سخت‌ترین سازهای موسیقایی است، اما با علاقه و جدّیت به سراغش می‌رود و با تمام سختی‌ها به تمرین ادامه می‌دهد. او درباره‌ی اولین استادش برایمان می‌گوید و خود را مدیون او می‌داند:

 

+ اولین استادم که هم‌شهری ما هم هستند، جناب شوقی بود که باعث آشنایی و علاقه‌ی روز به روزم به این ساز شدند. سال‌ها شاگرد ایشان بودم و تمرین‌ها و مشق‌های موسیقایی که در کلاس ایشان می‌دیدم به‌کار می‌بستم. استاد بعدی من آقای دانشجو بود که اصالتاً نیشابوری بودند. چند سالی در کلاس ایشان شاگردی کردم و مسیر جدیدی را پیش روی من هموار ساختند. بعد از ایشان ارتباط‌های وسیع‌تری پیدا کردم و با استاد بهاری در تربت‌حیدریه آشنا شدم و پس از استاد بهاری افتخار شاگردی نزد استاد روزبه کلانتر نصیبم شد. استاد روزبه کلانتر از شاگردان برجسته‌ی استاد تجویدی بودند و باید بگویم که حضورم در کلاس‌های استاد کلانتر به‌نوعی اولین برخورد من با اقیانوس هنر موسیقی بود.

 

نیما نسایی نه‌تنها نوازنده‌ی ویولن است، بلکه سازهایی هم‌چون کمانچه، ویولنسل و لیرا (این ساز اصالتاً ترکی است) را می‌نوازد. در زمینه‌ی تدریس نیز فعالیت‌های درخور توجهی داشته که در این یادداشت مجال پرداختن به آن نیست.

 

اولین راه ارتباطی   

 

نیما پس از سال‌ها فعالیت در سطح شهرستان، با گروه هنرجویی آقای رامین میلانی در مشهد همکاری خود را آغاز می‌کند. حدود یک‌سال با این گروه تعامل و هم‌نوازی دارد و پس از آن به دعوت آقای رامین میلانی در گروه دلشدگان پذیرفته می‌شود. این آشنایی و سفرهای متعدد به مشهد زمینه‌های دوستی با آقای مجید رضا را فراهم می‌آورد و این آشنایی سرآغاز همکاری با گروه «موسیژه» می‌شود. این همکاری‌های پیوسته و مستمر راه را برای رسیدن به گروه «هم‌نوازان توس» به سرپرستی هنرمند ارزمند موسیقی شمال خراسان، استاد حجت قیطاقی هموار می‌کند که خود تجربه‌ای جدید در کنار چنین هنرمند صاحب‌سبک و خوش‌نوازی به حساب می‌آید.

 

 

راه‌های نرفته‌ی موسیقی کاشمر

 

گرچه جریان موسیقی کاشمر در مسیری دیگر قرار گرفته که اجراهای متعدد هنرمندان خود گواه این مدعاست؛ اما هنوز راه‌های نرفته‌ی زیادی در پیش است که باید با همّت هنرمندان طی و با تلاش متولیّان حوزه‌ی فرهنگ هموار شود. این‌که در مجتمع فرهنگی‌هنری سرو شاهد اجرای کنسرت‌ پاپ باشیم، قطعاً اتفاق خوبی است؛ اما تنها نمی‌توان به این شاخه‌ی موسیقی و هنرمندانی که گیشه‌گیر هستند بسنده کرد. شاخه‌های مختلف موسیقی از جمله موسیقی سنتی می‌تواند زمینه‌ساز تعامل‌های مختلف گردد؛ از سوی دیگر توجه به علاقه و گرایش بخش عمده‌ی دیگری از علاقه‌مندان موسیقی هم باید پیش نظر فعالان این حوزه قرار گیرد. چند سالی است که جای موسیقی سنتی را در کاشمر خالی می‌بینیم که امیدوارم با رویکرد جدید وزات‌ فرهنگ‌وارشاد اسلامی این موضوع در شهرستان نیز مرتفع شود. بدون‌شک هرچه زمینه‌های برگزاری کنسرت‌های فاخر فراهم شود، نگاه و نگرش مخاطبان نیز به سمت و سوی موسیقی خوب و مطلوب خواهد گرایید. برگزاری چنین کنسرت‌هایی تنها راه مقابله با موسیقی‌های سست و بی‌محتواست که باید جامعه نسبت به آن حساسیّت داشته باشد.

در نهایت باید تلاش کرد تا بن‌بست‌های هنری شکسته شود. این مهم تنها با تلاش و ممارست و استمرار در راه فراگیری تخصصی موسیقی مهیا می‌شود. جدیّت و تلاش، زمینه‌ساز این اتفاق بزرگ خواهد بود.