دومین نشست فرهنگ هنر و محیط زیست (فهم) در کاشمر برگزار شد
خطرناکترین موجود برای طبیعت، خودِ انسان است
جواد نیکبین، نماینده ترشیز، در گردهمایی تخصصی تنوع زیستی منطقه ترشیز با عنوان «فرهنگ، هنر و محیط زیست (فهم)» با تأکید بر ضرورت تغییر نگاه انسان به طبیعت گفت: انسان اگر قرار باشد طبیعت را تخریب کند، میتواند خطرناکترین موجود روی زمین باشد.
وی با اشاره به تجربهای در دوران مسئولیت خود افزود: زمانی برای اصلاح مسیر یک جاده، پیشنهاد تخریب بخشی از کوه مطرح شد، اما با این موضوع مخالفت کردم؛ چراکه معتقدم حتی از بین رفتن یک گونه گیاهی نیز نباید به سادگی پذیرفته شود.
نیکبین با بیان اینکه نسبت به حفظ حیات حیوانات و گیاهان حساس است، اظهار کرد: نجات یک حیوان از نظر من ارزش بسیار بالایی دارد و حفاظت از طبیعت تنها به حیوانات شاخص یا گونههای خاص محدود نمیشود.
نماینده ترشیز ادامه داد: بخش مهمی از مشکلات زیستمحیطی به رفتار و فرهنگ خود انسانها بازمیگردد. مصرفگرایی و استفاده بیرویه از پلاستیک، نمونهای از رفتارهایی است که به محیط زیست آسیب میزند.
وی همچنین بر ضرورت حفظ درختان در روند توسعه شهری تأکید کرد و گفت: حتی حفظ یک درخت اهمیت دارد و توسعه نباید به قیمت از بین رفتن درختان و تخریب طبیعت انجام شود. باید نگاه ما به طبیعت تغییر کند و محیط زیست را بخشی جداییناپذیر از زندگی و توسعه بدانیم.
شفیعیان: حفاظت از محیط زیست باید با منافع اقتصادی جوامع محلی همراه شود
سعید شفیعیان، رئیس اداره محیط زیست کاشمر، در گردهمایی تخصصی تنوع زیستی منطقه ترشیز با عنوان «فرهنگ، هنر و محیط زیست (فهم)» گفت: هدف از برگزاری این نشست، گسترش مفاهیم حفاظت از محیط زیست در میان اقشار مختلف جامعه و فراتر رفتن از جامعه محدود علاقهمندان و فعالان این حوزه است.
وی با اشاره به ضرورت تغییر نگاه در حوزه حفاظت از طبیعت اظهار کرد: رویکرد حفاظت در کشور همچنان در بسیاری از موارد بر مبنای «حفاظت برای حفاظت» است؛ در حالی که تجربههای جهانی نشان میدهد حفاظت از محیط زیست باید با مدیریت صحیح و توجه به جوامع محلی همراه باشد.
شفیعیان افزود: در یکی از مناطق تحت مدیریت در کاشمر، شمار حیاتوحش از حدود ۳۵۰ رأس در نخستین سرشماری به بیش از دو هزار رأس افزایش یافت، اما پس از بروز بیماری این جمعیت دوباره کاهش پیدا کرد. این تجربه نشان میدهد که صرفاً افزایش جمعیت حیاتوحش به معنای موفقیت کامل در حفاظت نیست و مدیریت علمی نیز باید مورد توجه قرار گیرد.
رئیس اداره محیط زیست کاشمر ادامه داد: در رویکردهای جدید جهانی، حفاظت زمانی پایدار خواهد بود که برای جوامع محلی نیز منفعت اقتصادی ایجاد کند. نمیتوان فعالیتهای اقتصادی مانند معدن، گردشگری یا سایر بهرهبرداریها را در یک منطقه محدود کرد، اما برای تأمین معیشت و ایجاد درآمد پایدار برای ساکنان آن برنامهای نداشت.
وی تأکید کرد: باید میان حفاظت از محیط زیست و توسعه اقتصادی تعادل برقرار شود؛ چراکه ایجاد این توازن، زمینه تحقق «توسعه پایدار» و مشارکت بیشتر جوامع محلی در حفاظت از طبیعت را فراهم میکند
**رئیسزاده: تصرف چشمهها، تهدیدی برای حیاتوحش منطقه است**
رئیسزاده در گردهمایی تخصصی تنوع زیستی منطقه ترشیز با اشاره به مشکلات منابع آبی حیاتوحش گفت: طی سالهای اخیر، تصرف برخی چشمهها و ایجاد استخر و لولهکشی برای مصارف شخصی، دسترسی طبیعی حیاتوحش به منابع آب را کاهش داده است. وی افزود: تداوم این وضعیت میتواند موجب تشنگی، مهاجرت و حتی تلف شدن حیاتوحش یا نزدیک شدن آنها به روستاها شود. رئیسزاده با تأکید بر ضرورت حفاظت همزمان از منابع آب، پوشش گیاهی و حیاتوحش، خواستار پیگیری جدی پروندههای تصرف چشمهها و اراضی منابع طبیعی شد. وی همچنین از تلاش برای اجرای پویش مردمی تأمین آب حیاتوحش و خرید تانکر خبر داد
خلیلی: گردشگر باید از مصرفکننده به حافظ طبیعت تبدیل شود
دکتر خلیلی در گردهمایی تخصصی تنوع زیستی منطقه ترشیز با عنوان «فرهنگ، هنر و محیط زیست (فهم)» با تأکید بر ضرورت تغییر نگاه جامعه به محیط زیست گفت: حفاظت از طبیعت تنها با ایجاد مناطق حفاظتشده و وضع قوانین امکانپذیر نیست، بلکه باید از آموزش و فرهنگ عمومی آغاز شود.
وی با اشاره به تجربه تاریخی ایران در تعامل با طبیعت افزود: در گذشته نمونههایی مانند کبوترخانهها نشان میداد که انسان و طبیعت میتوانند در کنار یکدیگر و به شکل متقابل زندگی کنند، اما به مرور این فرهنگ کمرنگ شده و امروز برای یافتن الگوهای موفق حفاظت از محیط زیست، به تجربه کشورهای دیگر توجه میکنیم.
خلیلی با اشاره به تجربه ژاپن اظهار کرد: یکی از نکات مهم در این کشور، آموزش محیط زیست از دوران کودکی است. دانشآموزان از همان سالهای نخست با مفاهیمی مانند حفاظت از طبیعت، صرفهجویی در آب و انرژی، تفکیک زباله و استفاده صحیح از منابع آشنا میشوند و حتی نظافت مدرسه را خودشان انجام میدهند تا مسئولیتپذیری را به صورت عملی بیاموزند.
وی ادامه داد: در حوزه گردشگری نیز میتوان از طبیعت تنها برای مصرف و بازدید استفاده نکرد، بلکه گردشگر را به بخشی از فرآیند حفاظت تبدیل کرد. برای نمونه، در برخی مناطق ژاپن گردشگران ضمن بازدید از جاذبههای طبیعی، درباره اهمیت آن منطقه آموزش میبینند و حتی در فعالیتهای مرتبط با حفاظت از طبیعت مشارکت میکنند.
خلیلی با بیان اینکه افزایش گردشگر بدون توجه به ظرفیت محیط زیست میتواند به تخریب طبیعت منجر شود، تصریح کرد: توسعه گردشگری باید متناسب با ظرفیت مناطق طبیعی باشد و برای هر جاذبه، ضوابط مشخصی در نظر گرفته شود.
وی تأکید کرد: در کاشمر نیز باید از ظرفیت مدارس، کودکان، گردشگری و مشارکت عمومی برای ایجاد فرهنگ حفاظت از طبیعت استفاده کرد تا شهروندان خود را نخستین مسئولان حفظ محیط زیست بدانند
**دکتر بهشتیان: صدای طبیعت را ببینیم و بشنویم**
دکتر بهشتیان با اشاره به تجربه سفر خود به تانزانیا و صعود به قله کلیمانجارو گفت: این سفر برای من فرصتی بود تا از نزدیک ببینم کشوری با وجود مشکلات اقتصادی و قرار گرفتن در زمره کشورهای در حال توسعه، چگونه توانسته از ظرفیتهای طبیعی خود بهدرستی حفاظت کند.
وی افزود: در مسیر صعود به کلیمانجارو، که حدود ۵۸۹۵ متر ارتفاع دارد، رعایت اصول محیطزیستی برای همه اجباری بود. استفاده از ظروف یکبارمصرف ممنوع بود، روشن کردن آتش اجازه نداشت و حتی برداشتن یک سنگ یا آسیب زدن به کوچکترین بخش طبیعت با ممانعت روبهرو میشد. مسیر با وجود رفتوآمد گردشگران، بسیار پاک و بکر باقی مانده بود.
بهشتیان تأکید کرد: نکته مهم این است که مردم آنجا خود را مالک طبیعت نمیدانند، بلکه بخشی از آن میدانند و برای حفظ این سیستم تلاش میکنند. گردشگری نیز سهم قابلتوجهی در اقتصاد آنها دارد و حفاظت از طبیعت مستقیماً با معیشت مردم گره خورده است.
وی با بیان اینکه ایران از نظر تنوع طبیعی، تاریخی و فرهنگی ظرفیتهای کمنظیری دارد، گفت: مشکل ما کمبود ظرفیت نیست؛ مسئله این است که هنوز نتوانستهایم صدای طبیعت خودمان را بشنویم. باید از تجربه کشورهای دیگر درس بگیریم و با اقدامات کوچک اما مستمر، فرهنگ حفاظت از محیطزیست را تقویت کنیم؛ چراکه تغییرات بزرگ، از همین قدمهای کوچک آغاز میشود.
.jpg)
.JPG)
نوشتن نظر:
ارسال پاسخ