نیـم نگاهی به مواضـع حامیان و رقیبان رئیسی پس از دو سـال

کس ندانست که منزلگه معشوق کجاست
آن قـدر هست که بانگ جرسـی می‌آیــد
حافظ
از مراسم تنفیذ حکم ریاست جمهوری درروز سه‌شنبه ۱۲ مرداد ۱۴۰۰و صدارت ابراهیم رئیسی - هشتمین رئیس جمهور ایران - بر قوه مجریه دقیقاً دو‌سال می‌گذرد، رئیس جمهور بالاترین مقام منتخب مسـتقیم کشـور رئیـس قـوه مجریه و دومین مقام مهم بعد از مقام معظم رهبری است، در حقیقت 19 روز پس از مراسم تنفیذ عملا رئیس جمهور با تشکیل دولت سیزدهم سکاندار قوه‌ی مجریه شده است.
این روزها ارزیابی عملکـرد دوساله‌ی دولت یکدست رئیسی در راس مطالـب مهم اجتماعی و سیاسی خبرگزاری‌های داخلـی و خارجـی قرار گرفته است. فراموش نکنیم موضع‌گیری و اختلاف نظـر بین فعالان و جریانات سیاسـی، در شرایط عـادی و فضـای آرام بروز چندانی ندارد، امـا در شرایط حساس، نظیر قرار گرفتن در آستانه برگزاری دوازدهمین دوره ی انتخابات مجلس شورای اسلامی که پای ورود به مراکز تصمیم گیری در میان است باعث می شود بعد از این بازار اختلاف نظرها بین حامیان و رقیبان دولت سیزدهم برای نشان دادن برتری و حقانیت مواضع خویش روز به روز گرم‌تر ‌شود.
در همین راستا اجازه می‌خواهم نیم نگاهی به مواضع موافقان و حامیان و همچنین مخالفان و رقیبان دولت سیزدهم داشته باشم، حامیان دولت رئیسی در بخش سیاسی روزنامه ی ایران - سه‌شنبه ۱۰ مرداد ۱۴۰۲- در مطلبی با عنوان «آواربرداری از ۸ سال ویرانی»، ضعف‌های مشهود در دولت سیزدهم را ناشی از ۸ سال ناکارآمدی و خستگی دولت یازدهم و دوازدهم می‌دانند که پیامدهای ماندگاری در حوزه‌های مختلف، اعم از سیاسی و اقتصادی و اجتماعی به عنوان میراثی تلخ برای ملت و البته دولت سیزدهم باقی گذاشته است،هشت سال دوران ریاست دولت روحانی - دولت یازدهم و دوازدهم - را دولتی با دهه‌ای از دست رفته قلمداد کردند و مدعی هستند که در دهه ۹۰ خورشیدی کشور نه تنها پیشرفت نکرده، بلکه در برخی حوزه‌ها پسرفت هم داشته است، به اعتقاد گروه سیاسی روزنامه ی ایران، ناکارآمدی رویه‌ها و برنامه‌های نادرست اجرایی، مدیریتی و اقتصادی در اوایل شروع به کار دولت دوازدهم به حدی بوده است که صدای «ما پشیمانیم» از سوی حامیان دولت دوازدهم در همان چند هفته اول شروع به کاردولت در سپهر سیاسی کشور طنین انداز شده است، حامیان دولت سیزدهم معتقدند، کرونا در کنار کارنامه ضعیف اقتصادی و بی‌عملی مدیریتی دولت دوازدهم عملا با غیبت دولتمردان، حتی در عالی‌ترین سطوح و حضور رئیس دولت وقت، تنها در محیط‌های قرنطینه شده ی خاص، ایرانیان را میان دو رنج یا دو وضعیت، ، وضعیت سخت و صعب اقتصادی از یک سو و وضعیت بیماری و مرگ و میر ناشی از کرونا از سوی دیگر، تنها به حال خود رها نمودند،علاوه بر این دولت مردان دولت دوازدهم در نشستی با رئیس جمهور منتخب، قبل از تشکیل دولت سیزدهم اذعان کردند که حتی اینقدر بودجه نداریم که حقوق ماه جاری کارمندان دولت را پرداخت کنیم.
اما بد نیست نیم نگاهی هم به مواضع منتقدین و مخالفان و رقیبان دولت سیزدهم بیندازیم در حال حاضر روزنامه جمهوری اسلامی که جزء نشریات حکومتی و حامی نظام جمهوری اسلامی محسوب می شود و در همه ی دولت ها در انعکاس واقعیات و معضلات اجتماعی سهم ارزنده‌ای دارد، انتقادهای تندی به عملکرد دولت سیزدهم دارد، این روزنامه وقتی از«شکست قرارگاه تخصصی مرغ» رئیسی و دغدغه «قیام لشکر گرسنگان» می نویسد، هشدار می‌دهد که رسم حکمرانی اسلامی این نیست که لقمه‌های چرب و نرم را اصحاب قدرت میان خودشان تقسیم کنند و به مردم بگویند صبر داشته باشید یک وعده غذا کمتر بخورید و به دوران اشکنه خوردن برگردید، در انتقادی دیگر در قالب کنایه‌ای طنزآمیز روزنامه جمهوری اسلامی معتقد است، اگربه برخی ازمسئولین ، هشت گوسفند تحویل بدهی سه تایش را هم به مقصد نمی‌رسانند،
همزمان با درج مطلب روزنامه ایران، مطلب آواربرداری از ۸ سال عملکرد دولت قبلی، اتفاقاً عصر ایران در همان روز دهم مرداد، چهار دلیل را علت ناکامی رئیسی در دو سال ریاست جمهوری اش می داند.
۱ - فقدان علم و دانش در امور اجرایی و توضیح می دهد که مهم ترین عامل در ناکامی ابراهیم رئیسی ضعف دانش و کم آگاهی او نسبت به امور اجرایی است و نحوه ی مدیریت در حوزه‌ی اجرایی با نحوه مدیریت در حوزه ی قضایی فرق دارد، ۲- انتخاب اطرافیان ناتوان، یکی ازعلت های دیگراست که باعث شده، سید ابراهیم رئیسی نه تنها نتواند با انتخاب وزرا و مشاورین مجرب و کاربلد ضعف خود را در شناخت امور اجرایی جبران کند، بلکه حتی کسانی را به کار گرفته که با ناتوانی خود این ضعف را تکمیل کردند، ۳ - فقدان شخصیت رهبری و مدیریت 4. ضعف در تصمیم گیری

در مجموع عصر ایران معتقد است دولت رئیسی در مقایسه با همه دوره‌های ریاست جمهوری، رکورددار بیشترین تغییر در کمتر از دو سال کاری، لقب گرفته است، عصرایران معتقد است که بیلان کاری دولت اصلاً رضایت بخش نبوده است، وعده‌های انتخاباتی رئیسی همگی بی‌نتیجه مانده است یا اساساً فراموش شده و میزان رضایت عمومی جامعه در حال حاضر به گونه‌ای است که دولت رئیسی نمی تواند نمره ی قبولی دریافت کند.