صمیمیت، سنت، سادگی؛ سه ضلع جذابیت بومگردی در روستاها
روستاهای کشور از زیبایی ؛ جاذبه های تاریخی؛ اصالت و هم چنین وجود غذاهای سنتی متنوع و هنرهای دستی و غیره مقصدی برای گردشگران است لذا شاخه ای از صنعت گردشگری با نام ؛ گردشگری روستایی را ایجاد گردیده، این نوع گردشگری از جدیدترین شاخههای گردشگری است که در آن گردشگران امکان تجربه سفری سرشار از آرامش در روستاهای بکر و آشنایی با فرهنگ بومی نقاط مختلف جهان را خواهند داشت.
گردشگری روستایی میتواند انواع مختلفی از گردشگری مانند گردشگری تاریخی و فرهنگی، طبیعت گردی و بوم گردی و گردشگری کشاورزی را دربرگیرد که به نظر می رسد بوم گردی برای گردشگران روستایی زیباترین نوع گردشگری است.
اقامتگاه بومگردی؛ فرصتی برای تجربه زندگی اصیل محلی
اقامتگاه بومگردی یک فرصت فوقالعاده برای کسانی است که به دنبال تجربه یک زندگی ساده و صمیمی در میان طبیعت هستند. اقامتگاه بومگردی یکی از مکانهایی است که با تلاش افراد بومی منطقه به وجود آمده است. این اقامتگاهها با دکوراسیون سنتی و طعمهای غذایی محلی خودشان را از سایر اقامتگاهها متمایز کردهاند. به طور کلی، اقامت در یک اقامتگاه بومگردی میتواند یک تجربه جذاب ارائه دهد و سبک زندگی را تغییر دهد و به افراد فرصت میدهد تا به نزدیکترین شکل ممکن با زندگی محلی آشنا شوند.
اقامتگاه های بوم گردی هم می توانند با هم متفاوت باشند یا امکانات متفاوتی داشته باشند. گاهی این اقامتگاه ها، خانه های قدیمی هستند که مرمت می شوند و گاهی هم خانه هایی هستند که اخیرا به همین منظور احداث شده اند.
بومگردی ها در ایام جنگ 12 روزه
به گفته کارشناسان بومگردی ها در ایام جنگ 12 روزه به دلیل شبکه گسترده و انعطاف پذیری که دارند، نقش مهمی در ارائه خدمات اقامتی و حمایتی ایفا کردند. سید رضا صالحی امیری وزیر میراثفرهنگی، گردشگری و صنایعدستی در این باره می گوید: در ایام جنگ بومگردی ها نشان دادند که فقط یک بنگاه اقتصادی نیستند بلکه بخشی از هویت اجتماعی مردم ایران هستند.
بومگردی در دوران پس از جنگ
به اعتقاد کارشناسان، افت چشمگیر بازار اقامت و تغییر الگوی سفر، یکی از رخدادهای کمسابقه بازار گردشگری کشور در سالهای اخیر به شمار میرود و احیای بازار در شرایط فعلی، نیازمند ثباتی بلند مدت خواهد بود. بررسی پلتفرم «جاباما» نشان می دهد که رزرو اقامت بعد از جنگ 70 درصد کاهش یافته است.
بومگردی؛ تلفیق خدمات و فرهنگ
سیدرضا صالحی امیری وزیر میراثفرهنگی، گردشگری و صنایعدستی می گوید: «بومگردی یک جسم دارد و یک روح. جسم آن ارائه خدمات اقامتی است، اما روح آن در زنده نگهداشتن آیینها، زبانها، خوراکها و پوشاکهای محلی جلوهگر است. تمایز بومگردی با هتلها دقیقاً در همین پیوند با فرهنگ نهفته است»
🗣️ گفتوگو با مدیران اقامتگاههای بومگردی کاشمر
حسین نخعی مدیر اقامتگاه بومگردی رمضان بیگ کاشمر در این مورد می گوید: اقامت در یک اقامتگاه بومگردی با فرهنگهای مختلف آشنا می شوند سنت های هر منطقه را به خوبی شناسایی میشود و رسم و رسوم قدیمی بیاد میماند و به فراموشی سپرده نمیشود تا نسل های آینده نیز استفاده کنند
حمیدرضا رضازاده مدیر اقامتگاه بومگردی خانه خورشید نیز معتقد است: اقامت در اقامتگاههای بومگردی از نظر فرهنگی و اجتماعی مزیتهای قابل توجهی دارد که از مهم ترین آنها می توان به تعامل مستقیم با فرهنگ محلی وآشنایی مهمانان با آدابورسوم، زبان، پوشش، غذاها و سبک زندگی مردم محلی نام برد.همچنین امکان شرکت در مراسم سنتی، جشنها و آیینهای منطقه فراهم میشود. گردشگران با ارزشها و باورهای جامعه میزبان آشنا میشوند و این موضوع به کاهش کلیشهها و پیشداوریها کمک میکند. میزبانان نیز از فرهنگ و دیدگاههای مهمانان آگاه میشوند که این امر به غنای فرهنگی دو طرف میانجامد. درآمد حاصل از بومگردی مستقیماً به مردم محلی میرسد و از مهاجرت آنها به شهرها جلوگیری میکند. صنایع دستی، محصولات محلی و هنرهای سنتی از طریق خرید گردشگران تقویت می گرددو با استقبال گردشگران از فرهنگ بومی، انگیزه مردم محلی برای حفظ سنتها و معماری اصیل افزایش مییابد. بسیاری از آداب و رسوم که در حال فراموشی هستند، از طریق بومگردیها احیا میشوند، مهمانان و میزبانان اغلب ارتباطات صمیمانهای برقرار میکنند که حتی پس از سفر نیز ادامه مییابد. این تعاملات به شبکههای اجتماعی گستردهتر و تبادل تجربیات زندگی منجر میشود. اقامتگاه های بوم گردی برخلاف هتلهای بزرگ، فضایی خودمانی و صمیمی دارند که امکان تجربه واقعی زندگی محلی و روستایی را فراهم میکنند. در مجموع، اقامت در چنین مکانهایی نهتنها برای گردشگران جذاب است، بلکه برای جامعه میزبان نیز فواید فرهنگی و اقتصادی زیادی به همراه دارد.
.JPG)
نوشتن نظر:
ارسال پاسخ